Een 5de Camino. Welke reden kan ik bedenken ?

Deze keer, ik moet het toegeven, ik heb er nog geen. Maar nu ik er even over nadenk is een dergelijke queeste toch gediend met een motief. Tegelijkertijd bedenk ik er ineens 2 zie ! 

Veel mensen sukkelen bij het ouder worden met de benen. Deze willen niet meer mee en het stappen bezorgd hen kommer en kwel. Hen die aan een zittend of liggend bestaan liggen gekluisterd ga ik tijdens deze tocht in gedachten houden. Ikzelf voel me begenadigd door het feit van nog een dergelijke tocht aan te durven. Aan die minderbedeelden zal ik bijgevolg deze staptocht opdragen. Okee, toegegeven, af en toe kraakt het wel eens hier of daar in mijn corpus en dat moet ik er dan maar bijnemen. De ouderdom brengt immers ook haar risico's mee. Maar .... 'No pain, no glory ! ' en dat is het waard. 

Aangezien ik vrees dat dit m'n laatste grote tocht zal worden omdat naar alle waarschijnlijkheid de jaren er anders over zullen beslissen wens ik met deze camino tegelijkertijd m'n 2de motief te verzilveren. En met dit motief wil ik dat voorspoed en geluk de toekomst mag uitmaken van m'n kinderen. Kristof - Frederik en Severine, hun partners Sieg - Sven en Bea en in 't heel bijzonder m'n kleinkinderen Staf - Leonie en Rosalie ......  Deze laatsten dienen nog een hele weg af te leggen. Laat de Camino Mozarabe er symbool voor staan. Ultreia et suseia et Dios adjuva nos !

(PS: Dat zijn mijn forsbollen niet 😇)