Bij het schrijven van m'n blogpost, een luswandelingetje in Rotselaar onder de auspicien van wandelclub De Bollekens, gaf ik even verhaal over m'n laatste inspanningen aangaande de gezondheid en fysiek. Het was een kwestie van deze wat op peil te houden. Dit als uitgangspunt voor ogen, hou ik mezelf eraan om dagelijks een staptochtje van om en bij de 10 km te ondernemen. Een bijkomend pluspunt is dat ik min of meer in vorm wil blijven voor het deftigere werk. Erg graag zou ik nog in september een camino lopen vanuit Malaga, de Camino Mozarabe. Ik hoop er niet van uit te moeten gaan dat m'n corpus er een andere mening op zal nahouden. Een camino in 2025 moest ik op m'n bil schrijven. Voorjaar 2025 deed m'n kleindochterke Leonie haar 1ste communie. Dat wilde ik niet missen maar ook perikelen met de wederhelft haar gezondheid, zowel in het voor- als najaar strooiden helaas roet in het eten. Dit voorjaar werd dan m'n kleindochtertje Rosalie geboren en ook hier zou het niet gepast geweest zijn om afwezig te geven. Bovendien was er zo tussen al die plooien door die peesplaatontsteking die voor de nodige ellende zorgde. Ik hou even hout vast, in dit geval m'n eigen kop, in de hoop dat ik in september naar Malaga kan afreizen. Enige angst voor het moeten afblazen van dit feestje is me niet vreemd aangezien de jaren aantikken en er geen garantie meer wordt gegeven op de bedrijfszekerheid van lijf en leden. Maar goed, indien dit zou opspelen, laat ik alleszins het gezond verstand primeren en leg me bij de situatie neer. Alleszins geen zotte kuren begaan. Maar we zien wel, que sera sera, whatever will be will be ... !
Geen opmerkingen:
Een reactie posten